► Γοητευτικό και δύσκολο το ταξίδι στον ωκεανό των ΜΜΕ. Παρά τις αντιξοότητες, τα πήγαμε αρκετά καλά και κάναμε μια “αξιοπρεπή” πρώτη εμφάνιση με τη δική σας βοήθεια, που μας ανακαλύψατε και μας τιμήσατε. Τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο, απείχαμε γιατί...δεν είχαμε! Τώρα που έχουμε, αντέχουμε και συνεχίζουμε, συλλέγοντας ιστορίες και εικόνες, παλιές και νέες, με τ’ αυτιά μας ανοιχτά σ’ ό,τι μπορεί να μας κινητοποιήσει, να μας συγκινήσει ή να μας ωριμάσει. Προτάσεις και παρατηρήσεις δεκτές και απαραίτητες. Ευχαριστούμε τις εφημερίδες Lifo, Athens Voice, Νέα και Ελευθεροτυπία για τις αναφορές τους, το «Διαβάζω» που δεν έκανε οικονομία στα καλά του λόγια, όλους όσους έγραψαν για μας και δεν το πήραμε χαμπάρι. Ευχαριστούμε τέλος τους τοίχους της Αθήνας που συγκράτησαν για 2 μέρες τις αφίσες μας!
► Η «αγελαδομανία» ξεκίνησε το 1998 στη Ζυρίχη, με στόχο την ενίσχυση της εμπορικής κίνησης στα καταστήματα και την ανάδειξη του δημιουργικού ταλέντου των ντόπιων καλλιτεχνών. Μέχρι τον Αύγουστο του 2006 –λίγο πριν πουληθούν πανάκριβα σε πλειστηριασμό- έβοσκαν και στην νεφόπληκτη Αθήνα, αφού πάρα πολλοί ντόπιοι καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και έκαναν την ελληνική cow parade πραγματικότητα. Προσωπικά όλη αυτή η γλυπτή «μακαριότητα» των ζώων, μου προξένησε ναυτία. Δεν πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από «κάτι χρωματιστό», από τέχνη που θα «κάνει το χειλάκι να χαμογελάσει». Πώς να χαρείς την τέχνη όταν τριγύρω σαλταρισμένοι οδηγοί κορνάρουν αδιάλειπτα και πώς να απολαύσεις τη γελάδα-τσολιά στην πλατεία Κοτζιά που δεν έχει ούτε ένα δέντρο για να ξαποστάσεις στη σκιά του, ούτε ένα παγκάκι για να στρώσεις τον κώλο σου;
Έπειτα, η καημένη αγελάδα φαντάζει σαν το εύκολο «θύμα». Η αγελάδα –θηλυκό, μπορεί να σατιριστεί -μοιάζει να είναι «πολιτικά ορθόν». Γιατί όχι «παρέλαση γαϊδάρων», που είναι και το εθνικό μας μεταφορικό μέσον; Αυτό θα ήταν μια ανατροπή. Ναι, ένας γάιδαρος με γόβες για παράδειγμα θα ήταν τομή. Αφήστε δε τη συμβουλή –παραίνεση: «Αυτά τα γλυπτά είναι πρωτότυπα έργα Τέχνης –παρακαλώ σεβαστείτε τα». Εδώ, γράφουν συνθήματα στην Κοιμωμένη του Χαλεπά, κι έχεις την απαίτηση αγαπητέ να αφήσουν ανέπαφη την Κλάρα Μπελ; Όσο για το όνομα της υπουργού Παιδείας που έγραψαν διαδηλωτές φοιτητές το καλοκαίρι πάνω σε ένα εκ των έργων, ας μην εξοργίζει τους δημιουργούς. Το γλυπτό σας προκάλεσε συνειρμούς –ας προσέχατε!
